Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ποσοστό, σελιδοδείκτης αυτό

Θα έπρεπε κάποιος να πάει να φυλακίσει για την πειρατεία του λογισμικού; Είναι μεταφράζοντας ένα βιβλίο και διανέμοντας το κάτι επαρκής για να σας στερήσει από την ελευθερία σας; Η προστασία των πιθανών οικονομικών πόρων κάποιου ξεπερνά τα δικαιώματα της ελευθερίας σε βάρος; Το τρέχον πρότυπο δικαιοσύνης υποστηρίζει τις τιμωρίες που εγκαθιστούν το έγκλημα;

Υπόβαθρο

Μετά από να αναθεωρήσουν αυτό το θέμα από την προοπτική των «θυμάτων», φαίνονται να υπάρχουν πολλοί λόγοι υπέρ να κλειδώσουν τους ανθρώπους που παραβιάζουν σκόπιμα τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων και παίρνουν πιασμένοι.  Πολλοί μεγάλο λογισμικό και ψηφιακοί ιδιοκτήτες δικαιωμάτων βλέπουν κάθε παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων ως χρήματα που λαμβάνονται άμεσα από την κατώτατη γραμμή τους.  Θεωρούν ότι εάν δεν υπήρξε καμία παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων έπειτα θα είχαν μια πολύ μεγαλύτερη βάση πελατών που θα αγόραζε τα προϊόντα τους. 

Χρησιμοποιώντας αυτήν την λογική, ένα περισσότερο άτομο είναι αρμόδιο για τη στέρηση τους από το εισόδημα, περισσότερο πρέπει να κρατηθούν υπεύθυνοι για εκείνες τις ενέργειες.  Να θεωρήσουν ότι μερικά μεμονωμένα κομμάτια του λογισμικού μπορούν να πουλαήσουν λιανικώς για χιλιάδες δολάρια, και το εισόδημα για ένα βιβλίο μπορούν να είναι μεγαλύτερα, ακόμη και ένας ασήμαντος «απατεώνας» στερεί θεωρητικά τους ιδιοκτήτες πνευματικών δικαιωμάτων από το αντίτιμο πολλών μηνών του μέσου μισθού. Οι ασήμαντοι απατεώνες μπορούν να φυλακιστούν στις περισσότερες αρμοδιότητες για τα εγκλήματα που ανέρχονται σε πολύ λιγότερη αξία…. Η λογική παρέκταση αυτής της νοοτροπίας «θυμάτων» είναι ότι τα άτομα πρέπει να πάνε να φυλακίσουν.

Δεν είμαι πεπεισμένος ότι αυτό είναι λογική είναι η σωστή λύση σε αυτήν την επιδημία παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων.  Δεν σκέφτομαι τους ανθρώπους όπως τα δέκα έξι που χρονών Γάλλος που ισχύουν σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες για τη μετάφραση Harry Potter πρέπει να φυλακίσει για τις ενέργειές του.  Ενώ η φυλακή μπορεί να είναι ένα κατάλληλο μέτρο σε μερικές περιστάσεις, εκείνο το α περιορίζεται σε με για την έκταση της πρόθεσης των εγκλημάτων.

Πρόθεση

Κοινός νόμος στις βασισμένες αρμοδιότητες, πολλά εγκλήματα που οδηγούν στις καταδίκες της φυλάκισης απαιτούν δύο στοιχεία.  Το πρώτο αυτών των στοιχείων είναι η επιτροπή ενός εγκλήματος, που καθορίζεται από τα καταστατικά.  Η δεύτερη πτυχή που πρέπει να καθιερωθεί σε αυτά τα εγκλήματα είναι το στοιχείο Mens Rea - η έννοια ενός ένοχης μυαλού ή μιας «πρόθεσης». Πολύς νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας είναι απλώς κεντροθετημένος γύρω από το επιθυμίες πρώτο στοιχείο, το οποίο όντας ήταν το υλικό που εξετάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε που είναι ασυμβίβαστο με τις του αληθινού ιδιοκτήτη πνευματικών δικαιωμάτων; Εάν έτσι - πηγαίνετε να φυλακίσετε, δεν περνά πηγαίνει, δεν συλλέγει $200.

Η έλλειψη του εξέτασης της πρόθεσης θεωρεί ότι ολόκληρη η ιστορία δεν λέεται.  Η πρόθεση πρέπει όχι μόνο να είναι έκανε τον παραβάτη πνευματικών δικαιωμάτων σκοπεύει να εξετάσει το περιεχόμενο nefariously - αλλά εξέτασαν μια πρόθεση που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτή;

CWho θα έπρεπε να τιμωρηθεί;

Εάν, παραδείγματος χάριν κάποιος προσπαθεί σκόπιμα να υπονομεύσει το νομικό σύστημα με σκόπιμα και συστηματικά να αφαιρέσει τα πνευματικά δικαιώματα από χιλιάδες προϊόντα και τη διανομή τους, είτε για το οικονομικό όφελος, ή όχι, εγώ δεν σκέφτεται ότι αυτό είναι κοινωνικά αποδεκτό.  Προτείνω ότι οι άνθρωποι πρέπει να αποθαρρυνθούν από να κάνουν αυτό, ακόμα κι αν είναι μια απάντηση στα διεστραμμένα μέτρα που επιβάλλονται από τους οργανισμούς πνευματικών δικαιωμάτων και τις γελοίες τιμές που χρεώνονται από τους ιδιοκτήτες πνευματικών δικαιωμάτων. 

Εάν κάποιος μεταφορτώνει κάτι για την προσωπική απόλαυσή τους, η οποία δεν ωφελείται από το οικονομικά και δεν προσπαθεί να βλάψει τους αρχικούς ιδιοκτήτες έπειτα δεν σκέφτομαι ότι η τιμωρία για αυτό πρέπει να είναι αυστηρή, μάλλον μια ελαφριά τιμωρία όπου οι ζημίες είναι σε πιό ίσο με το κόστος του προϊόντος που ληστεύεται πρέπει να είναι ικανοποιητικές.

Επιπλέον εάν κάποιος προσπαθεί να γεμίσει ένα κενό σε μια αγορά επειδή ο αρχικός ιδιοκτήτης πνευματικών δικαιωμάτων ήταν ανίκανος ή δεν θέλησε να καλύψει εκείνο το κενό και η πρόθεση δεν επρόκειτο να βλάψει τον ιδιοκτήτη πνευματικών δικαιωμάτων έπειτα δεν σκέφτομαι πρέπει να υπάρξει μια σκληρή τιμωρία.  Βλέπω αυτό ως εφαρμόσιμος για τις μεταφράσεις ανεμιστήρων, τα βίντεο ανεμιστήρων σε YouTube και άλλες παρόμοιες «θετικές» παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων.

Ποια είναι η σωστή τιμωρία;

Εάν έχουμε καθορίσει ότι ένα άτομο πρέπει να τιμωρηθεί επειδή είχαν και θα έπρεπε αυτό να γίνουν τα εγκλήματα και η πρόθεση πώς;

Δεν είμαι πεπεισμένος ότι η απειλή της φυλάκισης θα μειώσει το ποσοστό αυτού του ιδιαίτερου εγκλήματος.  Η φυλακή δεν είναι κατάλληλη στις περισσότερες περιστάσεις επειδή δεν έχει υπάρξει κανένας αποδείξιμος που βλάπτεται σε καθεμία (είτε φυσικά είτε οικονομικά) δεδομένου ότι υπάρχει στις περισσότερες περιπτώσεις εκείνη η κράτηση αξίας.  Το δίλημμα είναι αυτό που επιλύει τι η κατάλληλη τιμωρία δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται αρχικά. 

Τα μεγάλα πρόστιμα μπορούν να είναι πολύ δύσκολο να πληρωθούν και εάν όχι η πληρωμένη έπειτα φυλάκιση θα ήταν η ενδεχόμενη έκβαση οπωσδήποτε. Οι κοινοτικές βασισμένες διαταγές κράτησης μπορούν να μην είναι εφικτές ή επαρκείς να μεταβιβάσουν την αξία του προβλήματος.  Απλώς να καταγράψει μια πεποίθηση στο αρχείο για το άτομο μπορεί να έχει τις οικονομικές και απροσδόκητες σοβαρές επιπτώσεις και μπορεί να μην είναι ηθική στις περιστάσεις. Λόγω αυτού του διλήμματος ενδεχομένως πρέπει να είναι μια διαφορετική μέθοδος τους ανθρώπους, κάτι που αποθαρρύνει, δεν είναι εύκολο αλλά μη αδύνατο για τον παραβάτη να παρθεί, αλλά συμβάλλει στην κοινωνία.  Εάν καθένας να έχε μια λύση σε αυτό το πρόβλημα, χωρίς οποιαδήποτε από τα ανωτέρω μειονεκτήματα - παρακαλώ με ενημερώστε και θα το υποστηρίξω στο hilt.

 Είναι το «επιχείρημα Victims'" σωστό;

Δεν είμαι πειρατής λογισμικού, αλλά βρίσκω μερικών από τις αξιώσεις της βιομηχανίας σκληρών να θεωρήσω.  Το επιχείρημα ότι έχουν χάσει το εισόδημα λόγω κάποιου που δεν επρόκειτο ποτέ να αγοράσει το προϊόν τους χρησιμοποιώντας ένα παράνομο αντίγραφο φαίνεται να είναι αντίθετο διαισθητικό.  Εάν οι επιχειρήσεις δεν επρόκειτο ποτέ να πάρουν πληρωμένες, επειδή κάτι δεν επρόκειτο να καταναλωθεί αυτό φαίνεται όπως τον ευσεβή πόθο να αποζημιώνει άλλα ελλείμματα στη βιομηχανία. 

Υπάρχουν άλλοι που υποστηρίζουν ότι η πειρατεία είναι ως άμεσο αποτέλεσμα των εταιρειών λογισμικού που δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες των μαζών. Ακόμα κι αν αυτό είναι έτσι δεν σκέφτομαι ότι η λογική ότι οι εταιρείες λογισμικού είναι θύματα και οι δράστες του εγκλήματος πρέπει να πάνε να φυλακίσουν έχει την αξία.  Εάν το επιχείρημα ανεπάρκειας εταιρείας λογισμικού κρατά έπειτα τουλάχιστον «τα θύματα» πρέπει να είναι ένοχα κάποιου είδους της συμβάλλουσας αμέλειας και η τιμωρία πρέπει να ελαττωθεί για το.

Συμπέρασμα

Οι πειρατές λογισμικού και άλλοι παραβάτες πνευματικών δικαιωμάτων πρέπει να κριθούν όχι μόνο από τις ενέργειές τους αλλά την πρόθεσή τους. Πρέπει μόνο να τιμωρηθούν στην έκταση του αντίκτυπου των εγκλημάτων τους και οι πιθανές απώλειες πρέπει να μετρηθούν.  Είμαι ισχυρός οπαδός ότι η τιμωρία πρέπει να εγκαταστήσει το έγκλημα, το γεγονός που οι τρέχοντες νομοθέτες και οι δικαστές είναι ανίκανοι να βρούν ότι ο σωστός τύπος για αυτό το αυξανόμενο πρόβλημα δεν πρέπει να οδηγήσει στους ανθρώπους που βλάπτουν την του άλλου πνευματική ιδιοκτησία ατονώντας στη φυλακή.

%DIGG%   Προσυπογράψτε στο Terabell Blog μέσω RSS