Η εκπαίδευση είναι η διάβαση στο μέλλον, αυτή η διάβαση σημαίνει ότι χωρίς εκπαίδευση δεν υπάρχει τίποτα για τους ανθρώπους για να επιτύχει, η παραμονή το καθεστώς όχι και δεν πρέπει να αντιπροσωπεύσει όπου θέλουμε να διευθύνουμε.

Υπάρχει κάποια συζήτηση στην Αυστραλία πριν από την εκλογή ώστε εάν και γιατί αυτό είναι σημαντικό. Φαίνεται ότι μερικοί άνθρωποι σκέφτονται ότι μια εκπαίδευση που δεν είναι βασισμένη στην καινοτομία και την πρόοδο δεν είναι τόσο σημαντική όπως γεμίζοντας ένα προσωρινό εμπόριο και μια χειρωνακτική έλλειψη δεξιοτήτων εργασίας που παρουσιάζονται επάνω από έναν βραχίονα μεταλλείας που οφείλεται στην αποτυχία στα επόμενα μερικά χρόνια.

Το γεγονός ότι αυτό το ζήτημα συζητείται εγώ υποθέτει είναι ένα καλό πράγμα - αλλά λαμβάνει ως δεδομένο την ερώτηση τι συμβαίνει εάν το κοινό είναι σε θέση να είναι ότι η εκπαίδευση δεν είναι το μέλλον; προτείνει ότι το μέλλον πρόκειται να εμπιστευθεί στα πολιτικά κόμματα που μπορούν εντελώς να αποφασίσουν όλα για τα. Σκέφτομαι ότι αυτό θα ήταν καλό για τη στήριξη ενός ορισμένου επιπέδου κυβέρνησης εντούτοις δεν θα ήταν καλό για μια χώρα.

Το βρίσκω ότι φαίνεται να υπάρχει μια μεγαλύτερη ερώτηση, για τη δημοκρατία η ίδια - εάν να έχε κάποια την πίστη στις μάζες για να λάβει την καλύτερη απόφαση για τους ή εάν μια ελίτ εκπαίδευσε λίγων όλες τις αποφάσεις. Αυτό φαίνεται όπως «τη μητέρα ξέρει ότι το καλύτερο» εντούτοις δεν θα ήταν αυτό που οι ιδρυτές θέλησαν όταν περιέφραξαν το σύνταγμα.