Het onderwijs is de weg aan de toekomst, betekent deze weg dat zonder onderwijs er niets voor mensen om zijn te bereiken, het blijven de status-quo niet en zou niet moeten vertegenwoordigen waar wij willen leiden.

Er is één of ander debat in Australië vóór de verkiezing als en waarom dit belangrijk is. Het schijnt dat sommige mensen denken dat een onderwijs dat niet gebaseerd op innovatie en vooruitgang is niet zo belangrijk zoals vullend een tijdelijk handel en handarbeidvaardighedentekort dat door een mijnbouwboom wordt gebracht is die aan mislukking in de volgende jaren toe te schrijven is.

Bedelt het feit dat deze kwestie ik wordt gedebatteerd veronderstelt is een goede zaak - maar de vraag wat gebeurt als het publiek kan zijn conviced dat het onderwijs niet de toekomst is? het stelt voor dat de toekomst in politieke partijen moet vertrouwen op die alles voor hen kunnen volledig beslissen. Ik denk dat dit voor het behouden van een bepaald niveau van de overheid nochtans niet goed zou zijn voor een land goed zou zijn.

Ik vind het interesserend dat er een grotere vraag schijnt te zijn, over democratie zelf - als men geloof in de massa's zou moeten hebben om het beste besluit voor zich te nemen of als een elite weinigen zou moeten alle besluiten opleidde nemen. Dit schijnt als „moeder weet het beste“ nochtans niet zou zijn wat de grondleggers wilden toen zij de grondwet opsloten.